Τετάρτη 9 Μαΐου 2012

Εκλογές Ph. Σκέψη(Bonus)

Χμμμμ ψηφίσαμε και μπορώ να πω πως είδαμε μια μικρή αλλαγή. Αρχικά μετά από χρόνια ο δικομματισμός αφού κατακερματίστηκε κατέρρευσε αν δεν κατέρρεε  και τώρα θα είχαμε τεράστιο πρόβλημα. Έπειτα η χρυσή αυγή ένα κόμμα φασιστικό πήρε περίπου την εμπιστοσύνη από 800.000 Έλληνες, λογικό βέβαια αφού σε περιόδους κρίσης είναι κλασσικό φαινόμενο ο κόσμος να στρέφεται προς τα άκρα. Ένα μεγάλο αρνητικό των εκλογών ήταν ότι το 53% των Ελλήνων δεν εκπροσωπείται στη βουλή. Το 18% γιατί λόγου του εκλογικού νόμου δεν έχει θέση στη βουλή(ψήφισε κόμματα που δεν πήραν 3%) το άλλο 35% γιατί δεν πήγε να ψηφίσει. Όταν λοιπόν ο μισός πληθυσμός δεν εκπροσωπείται και δεν ακούγεται η φωνή του έχουμε πρόβλημα. Δύο κόμματα που έδωσα προσοχή ήταν η Δημ.αρ.(http://www.dimokratikiaristera.gr/) και η Δημιουργία Ξανά(http://www.dimiourgiaxana.gr/).

 Πριν από κάποιους μήνες ένας Βέλγος οικονομολόγος μου πρότεινε μια λύση(ουτοπική και ανέφικτη μπορώ να πω αλλά δεν παύει να είναι λύση) είπε ότι θα έπρεπε να βγούμε από το ευρό και να συμμαχήσουμε με Ρωσία και Τουρκία και να δημιουργήσουμε μια δική μας δύναμη κάνοντας εξόρυξη του πλούτου που έχουμε κτλ κτλ δεν θα αναφερθώ άλλο σε αυτό.

Η δικιά μου άποψη είναι ότι η ζωή είναι σαν τη μόδα με λίγα λόγια αυτό που θέλω να πω είναι ότι η πολιτική και το κάθε τι περνάει φάσεις δηλαδή σε 10 χρόνια πάλι θα γνωρίσουμε οικονομική και κοινωνικοπολιτική άνθηση και μετά από μία περίοδο 25-30-40 χρόνων  θα βιώσουμε άλλη μια οικονομική πολιτική και κοινωνική ύφεση και πάει λέγοντας. Είτε το θέλουμε είτε όχι έτσι είναι και καλές περιόδους έχουμε όταν τα άτομα ή το άτομο που κατέχει τη δύναμη είναι καλός/οι άνθρωπος/οι. Για αυτό μην φοβάστε. Η δημοκρατία δεν είναι ένα σωστό πολιτικό σύστημα είναι το λιγότερο λάθος. Είναι σαν να έχουμε διάφορα αμάξια και να μην δουλεύει κανένα προφανώς θα επιλέξουμε αυτό που θα πηγαίνει έστω με πρώτη και ας έχουμε να διανύσουμε εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα ακόμα.

Ξέρω ότι ανέφερα διάφορα άσχετα-σχετικά αλλά επικρατεί μια σύγχυση στο κεφάλι μου. Συγνώμη.

Σάββατο 5 Μαΐου 2012

Επειδή δεν εχω χρόνο αυτες τις μέρες

Λοιπόν θα γράψω μετά  τις εκλογές και γενικά λόγω λίγου χρόνου θα γράφω μια φορά τι βδομάδα. δείτε αυτα τα δύο τρομερά βιντεάκια http://www.uniteforfreedom.net/4/post/2011/01/6.html
http://www.youtube.com/watch?v=v6kEgj0XwO8&fb_source=message τα λέμε την Δευτέρα....

Τρίτη 24 Απριλίου 2012

Ph. Σκέψη 3η

Λοιπόν γεννιόμαστε μέχρι τα 3 είσαι ελεύθερος και μετά.......τέλος αυτό ήταν. Σχολείο δουλειά υποχρεώσεις. Απλά σκεφτείτε ότι πάτε σχολείο  μέχρι να γίνετε 18 και διαβάζετε τρέχετε πιέζεστε αγχώνεστε για να καταφέρετε να σπουδάσετε κάτι όπου και εκεί αγχώνεστε. Εγώ λοιπόν έχω να προτείνω το εξής χαλαρώστε και όλα θα πάνε καλά(δεν μιλάω για την υπερβολή, κάποιες φορές χρειάζεται μια μικρή πίεση) αλλά σε γενικές γραμμές κάντε αυτό που σας αρέσει ζήστε όπως εσείς θέλετε. Λοιπόν υπάρχει ένα πολύ κακό τραγούδι hip-hop και ο τύπος που τραγουδάει δεν είναι και πολύ σωστός αλλά συμφωνώ απόλυτα με τα λόγια και θέλω να γράψω κάποια πράγματα από αυτά που λέει αλλά ίσως είναι καλύτερο να τα ακούσετε. http://www.youtube.com/watch?v=ttB_MMfd32U . Λύστε α δεσμά και ζήστε όπως ΕΣΕΙΣ θέλετε όχι όπως η κοινωνία απαιτεί να ζείτε. Εγώ τουλάχιστον αυτό έκανα(δεν θα αναφέρω την δικιά μου ιστορία πιστεύω πως είναι αρκετά βαρετή και δεν θα θέλετε να την διαβάσετε. Αυτά.
Με μία πρόταση: Το σχολείο είναι το εργοστάσιο παραγωγής εργαζόμενων που θα συντηρήσουν τη καπιταλιστική κοινωνία. Μπαίνουμε σε καλούπια και διαμορφωνόμαστε όπως ΘΕΛΟΥΝ.
Γιατί για παράδειγμα να μην υπάρχει κατεύθυνση σχετική με την τέχνη; Γιατί η τέχνη σε αφυπνίζει σε κάνει να σκέφτεσαι να νιώθεις όμορφα............

Η επιστροφή

Μετά από πολλές μέρες, νομίζω δύο βδομάδες βρήκα χρόνο επιτέλους να γράψω. Δεν προλάβαινα γιατί είχα γύρισμα στη Ύδρα και εκτός από αυτό έπιασα δουλεία στο Scoop στο Metro Mall και επίσης ξεκίνησα προπονήσεις σε ομάδα ποδοσφαίρου Γ' Τοπικό παίζει αλλά κάτι είναι και αυτό. Έτσι λοιπόν δεν είχα χρόνο να κάνω τίποτε άλλο γιατί τον ελεύθερο χρόνο που είχα τον αφιέρωνα σε φίλους στην κοπέλα μου στην αδερφή μυ και στην οικογένεια μου. Αυτά.

Παρασκευή 20 Απριλίου 2012

Sorry!

Το ξέρω ότι έχω παραμελήσει το Blog αλλά δεν προλαβαίνω. Τρέχω με τα περί Αγγλίας έπιασα δουλειά σε καφετέρια ξεκίνησα προπονήσεις σε ομάδα ποδοσφαίρου και σήμερα και αύριο έχω γύρισμα στην Ύδρα. Σύντομα θα υπάρξει και άλλο post. 

Παρασκευή 13 Απριλίου 2012

Ph. Σκέψη 2η

Χτες το βράδυ αναρωτιόμουν τι νιώθεις όταν είσαι ερωτευμένος πως ξέρεις αν είσαι ερωτευμένος; Αυτό είναι ένα ερώτημα που ο μόνος τρόπος να μάθεις την απάντηση είναι να έχεις πολλές εμπειρίες. Με βάση αυτό όμως τελικά ίσως το να είσαι ερωτευμένος βασίζεται στο με ποιόν/α πέρναγες πιο ωραία; ή είναι ένα συναίσθημα που μπορείς και το νιώσεις 2 και 3 και 1013 φορές;
Με αυτό το μπέρδεμα που είχα στο κεφάλι μου σκέφτηκα ότι θα πρέπει να βρω σε ποιες περιπτώσεις νόμιζα ότι ήμουν ερωτευμένος αλλά τελικά δεν ήμουν. Η πρώτη τέτοια περίπτωση είναι όταν κολλάς με κάποια/ον επειδή όπως λες σε φτύνει. ΠΟΤΕ δεν σε έφτυσε θέλοντας, αν ήθελε θα ήσασταν είδη μαζί ΠΑΡΤΟ ΧΑΜΠΑΡΙ!! Απλά ο άλλος/η δεν σε σκέφτεται καν δεν τον νοιάζει και εάν έχει κάνει κάτι μαζί σου έκανε επειδή την συγκεκριμένη περίοδο είχε αγαμίες, και όταν εξαφανίζεται δεν είναι κυκλοθυμικός απλά σε γράφει στα αρχίδια του και όταν τα παίρνει με την παραμικρή χαζομάρα που λες η κάνεις απλά δεν σε γουστάρει για αυτό του την σπας. Ξέρω τώρα ότι μπορεί να με βρίζετε αλλά έτσι είναι. Σε αυτή την θέση έχω βρεθεί και εγώ με κοπέλα  την γούσταρα σαν τρελός πίστευα ότι ήμουν ερωτευμένος μαζί της επειδή όλη μέρα σκεφτόμουν εκείνη και περίμενα μήνυμα και έλεγα μόνο αυτή θέλω αλλά ΔΕΝ ΗΜΟΥΝ πως το κατάλαβα; τα έφτιαξα τελικά μαζί της και τελικά περνούσα το ίδιο καλά όπως με όλες τις άλλες κοπέλες. Δεν λέω στην αρχή έλεγα διαφορές μαλακίες τύπου αχ επιτέλους και μπλα μπλα μπλα. Αλλά μετά την 1η βδομάδα ήθελα να την απατήσω!!!! Σε φάση την έπεφτα σε άλλες. Όμως είμαι τόσο βλάκας που μετά από λίγο καιρό έφαγα ξανά κόλλημα και όλο το καλοκαίρι έλεγα ότι έλεγα για την άλλη λίγο καιρό πριν. Και είπα για στάσου ρε φίλε τι παίζει εδώ; ερωτεύομαι μόνο αυτές που με φτύνουν; και ξαφνικά καταλαβαίνω ότι έχω κάνει ακριβώς το ίδιο σε διάφορες κοπέλες οι οποίες νομίζουν ότι είναι ερωτευμένες μαζί μου αλλά εγώ απλά δεν νοιάζομαι για αυτές και τις φτύνω και αυτές κολλάνε. Και ΝΑΙ και εγώ έχω εκμεταλλευτεί κορίτσια που ένιωθαν κάτι για εμένα ενώ εγώ τις κοιτούσα μόνο σεξουαλικά και ντρέπομαι για αυτό. Και εκεί είναι που κατάλαβα πως έγινα ενήλικας στο ερωτικό θέμα. Αποφάσισα να παραδεχτώ ότι δεν έχω ερωτευτεί και αποφάσισα να λέω την αλήθεια και όταν μια κοπέλα είχε φάει κόλλημα μαζί μου επειδή την έγραφα και εγώ την έβλεπα μόνο σεξουαλικά της είπα ΄την αλήθεια ότι εγώ δεν γουστάρω κτλ. κτλ. Και όσοι έχουν δει How I met Your mother θα έχουν δει και ένα επεισόδιο πάνω στην αλυσίδα των κολλημάτων.
Και τώρα θα πω μια δική μου άποψη για το πως ξέρεις ότι είσαι ερωτευμένος αλλά πάντα με βάση το τι έχω βιώσει έως τώρα. Ίσως είσαι ερωτευμένος όταν δεν σε νοιάζει τίποτε άλλο εκτός από το να είσαι μαζί με αυτόν/η που θες και όταν τα αρνητικά του στοιχεία* τα αφήνεις να σου περνούν απαρατήρητα και τέλος να μην κοιτάς ερωτικά κανένα άλλο άτομο. Προφανώς δεν είμαι σωστός σε αυτά που λέω λόγο έλλειψης εμπειριών. Τι να πω..... Δύσκολο ερώτημα αν κάποιος μπορεί να με βοηθήσει να μάθω.......ΕΧΩ ΜΠΕΔΕΥΤΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ! έχω ακόμα να γράψω ακόμα πολλά αλλά καλύτερα μια άλλη φορά.

Άλλο το να είσαι κολλημένος και άλλο ερωτευμένος κολλάς μόνο και μονο γιατι θες τον άλλο. Εννοώ ότι θες να ξέρεις ότι ο άλλος σου ανήκει. Αυτό είναι ένα από τα πιο βασικά ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Άρα θα ήταν καλό να διαχωρίσουμε το κόλλημα με τον έρωτα . Κόλλημα είναι το έχεις αυτές τις ανθρώπινες κτητικές τάσεις, έρωτας είναι κάτι το οποίο ακόμα δεν μπορώ να βρω τι είναι γιατί δεν ξέρω αν το έχω νιώσει.....


 Photo απο τον David Olkarny 
*όλοι οι άνθρωποι διακρίνονται από θετικά και αρνητικά χαρακτηριστικά. Άλλοι έχουν πιο πολλά αρνητικά και άλλοι πιο πολλά θετικά. Όλοι και όλα σου προσφέρουν κάτι από όλα βγαίνεις κερδισμένος άλλες φορές πιο πολύ και άλλες πιο λίγο.

11-12/4/12

Για να μην πολυλογώ αυτές τις 2 μέρες δεν έκανα κάτι φοβερό. Αρχικά την τετάρτη πήγαμε κέντρο για καφέ και έφαγα και το καλύτερο κεμπάμπ στον κόσμο από τον Λευτέρη τον Πολίτη στην Ομόνοια. Το βραδάκι πήγαμε στο Αλιμανάκι ενα μαγαζί με ρακί κτλ. Την επόμενη μέρα πήγα γλυφάδα να αγοράσω δώρο σε μια φίλη και ένα φίλο. Μετά πήγα στο Amigos και έφαγα με ένα φίλο μου και το βράδυ πήγαμε Bourbon και γαμώ τα Rock bar-club το οποίο έτυχε να έχει και live. Μετά παίξαμε Παλέρμο στο έδεσμα τρώγοντας κρέπα.

Ωρα για φιλοσοφία.........