Τρίτη 24 Απριλίου 2012

Ph. Σκέψη 3η

Λοιπόν γεννιόμαστε μέχρι τα 3 είσαι ελεύθερος και μετά.......τέλος αυτό ήταν. Σχολείο δουλειά υποχρεώσεις. Απλά σκεφτείτε ότι πάτε σχολείο  μέχρι να γίνετε 18 και διαβάζετε τρέχετε πιέζεστε αγχώνεστε για να καταφέρετε να σπουδάσετε κάτι όπου και εκεί αγχώνεστε. Εγώ λοιπόν έχω να προτείνω το εξής χαλαρώστε και όλα θα πάνε καλά(δεν μιλάω για την υπερβολή, κάποιες φορές χρειάζεται μια μικρή πίεση) αλλά σε γενικές γραμμές κάντε αυτό που σας αρέσει ζήστε όπως εσείς θέλετε. Λοιπόν υπάρχει ένα πολύ κακό τραγούδι hip-hop και ο τύπος που τραγουδάει δεν είναι και πολύ σωστός αλλά συμφωνώ απόλυτα με τα λόγια και θέλω να γράψω κάποια πράγματα από αυτά που λέει αλλά ίσως είναι καλύτερο να τα ακούσετε. http://www.youtube.com/watch?v=ttB_MMfd32U . Λύστε α δεσμά και ζήστε όπως ΕΣΕΙΣ θέλετε όχι όπως η κοινωνία απαιτεί να ζείτε. Εγώ τουλάχιστον αυτό έκανα(δεν θα αναφέρω την δικιά μου ιστορία πιστεύω πως είναι αρκετά βαρετή και δεν θα θέλετε να την διαβάσετε. Αυτά.
Με μία πρόταση: Το σχολείο είναι το εργοστάσιο παραγωγής εργαζόμενων που θα συντηρήσουν τη καπιταλιστική κοινωνία. Μπαίνουμε σε καλούπια και διαμορφωνόμαστε όπως ΘΕΛΟΥΝ.
Γιατί για παράδειγμα να μην υπάρχει κατεύθυνση σχετική με την τέχνη; Γιατί η τέχνη σε αφυπνίζει σε κάνει να σκέφτεσαι να νιώθεις όμορφα............

Η επιστροφή

Μετά από πολλές μέρες, νομίζω δύο βδομάδες βρήκα χρόνο επιτέλους να γράψω. Δεν προλάβαινα γιατί είχα γύρισμα στη Ύδρα και εκτός από αυτό έπιασα δουλεία στο Scoop στο Metro Mall και επίσης ξεκίνησα προπονήσεις σε ομάδα ποδοσφαίρου Γ' Τοπικό παίζει αλλά κάτι είναι και αυτό. Έτσι λοιπόν δεν είχα χρόνο να κάνω τίποτε άλλο γιατί τον ελεύθερο χρόνο που είχα τον αφιέρωνα σε φίλους στην κοπέλα μου στην αδερφή μυ και στην οικογένεια μου. Αυτά.

Παρασκευή 20 Απριλίου 2012

Sorry!

Το ξέρω ότι έχω παραμελήσει το Blog αλλά δεν προλαβαίνω. Τρέχω με τα περί Αγγλίας έπιασα δουλειά σε καφετέρια ξεκίνησα προπονήσεις σε ομάδα ποδοσφαίρου και σήμερα και αύριο έχω γύρισμα στην Ύδρα. Σύντομα θα υπάρξει και άλλο post. 

Παρασκευή 13 Απριλίου 2012

Ph. Σκέψη 2η

Χτες το βράδυ αναρωτιόμουν τι νιώθεις όταν είσαι ερωτευμένος πως ξέρεις αν είσαι ερωτευμένος; Αυτό είναι ένα ερώτημα που ο μόνος τρόπος να μάθεις την απάντηση είναι να έχεις πολλές εμπειρίες. Με βάση αυτό όμως τελικά ίσως το να είσαι ερωτευμένος βασίζεται στο με ποιόν/α πέρναγες πιο ωραία; ή είναι ένα συναίσθημα που μπορείς και το νιώσεις 2 και 3 και 1013 φορές;
Με αυτό το μπέρδεμα που είχα στο κεφάλι μου σκέφτηκα ότι θα πρέπει να βρω σε ποιες περιπτώσεις νόμιζα ότι ήμουν ερωτευμένος αλλά τελικά δεν ήμουν. Η πρώτη τέτοια περίπτωση είναι όταν κολλάς με κάποια/ον επειδή όπως λες σε φτύνει. ΠΟΤΕ δεν σε έφτυσε θέλοντας, αν ήθελε θα ήσασταν είδη μαζί ΠΑΡΤΟ ΧΑΜΠΑΡΙ!! Απλά ο άλλος/η δεν σε σκέφτεται καν δεν τον νοιάζει και εάν έχει κάνει κάτι μαζί σου έκανε επειδή την συγκεκριμένη περίοδο είχε αγαμίες, και όταν εξαφανίζεται δεν είναι κυκλοθυμικός απλά σε γράφει στα αρχίδια του και όταν τα παίρνει με την παραμικρή χαζομάρα που λες η κάνεις απλά δεν σε γουστάρει για αυτό του την σπας. Ξέρω τώρα ότι μπορεί να με βρίζετε αλλά έτσι είναι. Σε αυτή την θέση έχω βρεθεί και εγώ με κοπέλα  την γούσταρα σαν τρελός πίστευα ότι ήμουν ερωτευμένος μαζί της επειδή όλη μέρα σκεφτόμουν εκείνη και περίμενα μήνυμα και έλεγα μόνο αυτή θέλω αλλά ΔΕΝ ΗΜΟΥΝ πως το κατάλαβα; τα έφτιαξα τελικά μαζί της και τελικά περνούσα το ίδιο καλά όπως με όλες τις άλλες κοπέλες. Δεν λέω στην αρχή έλεγα διαφορές μαλακίες τύπου αχ επιτέλους και μπλα μπλα μπλα. Αλλά μετά την 1η βδομάδα ήθελα να την απατήσω!!!! Σε φάση την έπεφτα σε άλλες. Όμως είμαι τόσο βλάκας που μετά από λίγο καιρό έφαγα ξανά κόλλημα και όλο το καλοκαίρι έλεγα ότι έλεγα για την άλλη λίγο καιρό πριν. Και είπα για στάσου ρε φίλε τι παίζει εδώ; ερωτεύομαι μόνο αυτές που με φτύνουν; και ξαφνικά καταλαβαίνω ότι έχω κάνει ακριβώς το ίδιο σε διάφορες κοπέλες οι οποίες νομίζουν ότι είναι ερωτευμένες μαζί μου αλλά εγώ απλά δεν νοιάζομαι για αυτές και τις φτύνω και αυτές κολλάνε. Και ΝΑΙ και εγώ έχω εκμεταλλευτεί κορίτσια που ένιωθαν κάτι για εμένα ενώ εγώ τις κοιτούσα μόνο σεξουαλικά και ντρέπομαι για αυτό. Και εκεί είναι που κατάλαβα πως έγινα ενήλικας στο ερωτικό θέμα. Αποφάσισα να παραδεχτώ ότι δεν έχω ερωτευτεί και αποφάσισα να λέω την αλήθεια και όταν μια κοπέλα είχε φάει κόλλημα μαζί μου επειδή την έγραφα και εγώ την έβλεπα μόνο σεξουαλικά της είπα ΄την αλήθεια ότι εγώ δεν γουστάρω κτλ. κτλ. Και όσοι έχουν δει How I met Your mother θα έχουν δει και ένα επεισόδιο πάνω στην αλυσίδα των κολλημάτων.
Και τώρα θα πω μια δική μου άποψη για το πως ξέρεις ότι είσαι ερωτευμένος αλλά πάντα με βάση το τι έχω βιώσει έως τώρα. Ίσως είσαι ερωτευμένος όταν δεν σε νοιάζει τίποτε άλλο εκτός από το να είσαι μαζί με αυτόν/η που θες και όταν τα αρνητικά του στοιχεία* τα αφήνεις να σου περνούν απαρατήρητα και τέλος να μην κοιτάς ερωτικά κανένα άλλο άτομο. Προφανώς δεν είμαι σωστός σε αυτά που λέω λόγο έλλειψης εμπειριών. Τι να πω..... Δύσκολο ερώτημα αν κάποιος μπορεί να με βοηθήσει να μάθω.......ΕΧΩ ΜΠΕΔΕΥΤΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ! έχω ακόμα να γράψω ακόμα πολλά αλλά καλύτερα μια άλλη φορά.

Άλλο το να είσαι κολλημένος και άλλο ερωτευμένος κολλάς μόνο και μονο γιατι θες τον άλλο. Εννοώ ότι θες να ξέρεις ότι ο άλλος σου ανήκει. Αυτό είναι ένα από τα πιο βασικά ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Άρα θα ήταν καλό να διαχωρίσουμε το κόλλημα με τον έρωτα . Κόλλημα είναι το έχεις αυτές τις ανθρώπινες κτητικές τάσεις, έρωτας είναι κάτι το οποίο ακόμα δεν μπορώ να βρω τι είναι γιατί δεν ξέρω αν το έχω νιώσει.....


 Photo απο τον David Olkarny 
*όλοι οι άνθρωποι διακρίνονται από θετικά και αρνητικά χαρακτηριστικά. Άλλοι έχουν πιο πολλά αρνητικά και άλλοι πιο πολλά θετικά. Όλοι και όλα σου προσφέρουν κάτι από όλα βγαίνεις κερδισμένος άλλες φορές πιο πολύ και άλλες πιο λίγο.

11-12/4/12

Για να μην πολυλογώ αυτές τις 2 μέρες δεν έκανα κάτι φοβερό. Αρχικά την τετάρτη πήγαμε κέντρο για καφέ και έφαγα και το καλύτερο κεμπάμπ στον κόσμο από τον Λευτέρη τον Πολίτη στην Ομόνοια. Το βραδάκι πήγαμε στο Αλιμανάκι ενα μαγαζί με ρακί κτλ. Την επόμενη μέρα πήγα γλυφάδα να αγοράσω δώρο σε μια φίλη και ένα φίλο. Μετά πήγα στο Amigos και έφαγα με ένα φίλο μου και το βράδυ πήγαμε Bourbon και γαμώ τα Rock bar-club το οποίο έτυχε να έχει και live. Μετά παίξαμε Παλέρμο στο έδεσμα τρώγοντας κρέπα.

Ωρα για φιλοσοφία.........

Τετάρτη 11 Απριλίου 2012

10-4-12

Ξύπνησα 7:30 το απόγευμα και είδα το πιο ωραίο ντοκιμαντέρ του κόσμου σχετικά με την φιλοσοφία! ΔΕΙΤΕ ΤΟ! Λέγεται What the bleep do we know! Αξίζει πραγματικά! Το βράδυ δεν έκανα κάτι ενδιαφέρον απλά άραξα με φίλους σε ένα αργιλεδάδικο στον 'Αλιμο με πολλούς φίλους και φίλες και έπειτα πήγαμε σε μια κρεπερι και έφαγα κρέπα σοκολάτα(ανάμεικτη) και μπισκότο(4,5 ευρό).ΑΨΟΓΟ! Μετά γύρισα σπίτι κατά της 3 είδα Games of hrones και ξεράθηκα ξανά γιατί έπρεπε να ξυπνήσω 12!!!

Υ.Γ. Σε επόμενο ποστ θα αναφερθώ στο ντοκιμαντέρ. Ξέρει κανείς πως λέγεται το ντοκιμαντέρ στα ελληνικά;

9-4-12

Ξυπνάω στης 5 και βρίσκομαι με την κοπέλα μου κατά της 8(5-8 ετοίμαζα κάτι χαρτιά για Αγγλία).  Πάω για πόκερ(έρωτας <3 ) και από εκεί αποκόμισα 3 ευρό. Είχαμε κανονίσει να πάμε Απλά Ελληνικά στη Γλυφάδα για τα γενέθλια ενός φίλου και πήγαμε μεγάλη παρέα είδα παιδιά που είχα να τα δω καιρό. Κατά της 5:30 γύρισα σπίτι τους φίλους μου και με την τελευταία φίλη αποφασίσαμε να αράξουμε λίγο...Γύρισα σπίτι και αφού είδα ταινία  ξεράθηκα. Λεφτά που ξόδεψα 10 ευρό ποτό αλλά στην ουσία 3 ευρό αφού κέρδισα στο πόκερ και η κοπέλα μου μου δάνεισε 4.....

Τρίτη 10 Απριλίου 2012

8-4-12

Ξύπνησα 9:48 γιατί είχα υποσχεθεί στην κοπέλα μου ότι θα πάω σπίτι της να την βοηθήσω στο διάβασμα(αγγλικά). Να πω την αλήθεια αν ήταν να κάνω οτιδήποτε άλλο δεν θα ξύπναγα. Εκεί κάτσαμε και τελικά δεν την άφησα να διαβάσει και πολύ γιατί όλη την ώρα μιλάγαμε και βλέπαμε φωτογραφίες στο PC της. κατά της 12:30 επέστρεψα σπίτι και φύγαμε με τους γονείς μου για να πάμε να δούμε ένα πολύ καλό φίλο του πατέρα μου που έμενε Χολαργό. Εκεί πέρασα πολύ ωραία αφού έπαιζα όλη την ώρα με την κόρη του(4 ετών)  η οποία με εξάντλησε και επίσης έφαγα πολύ ωραίο φαγητό. Και τέλος είχα χρόνο να γράψω στο Blog. Επέστρεψα σπίτι και βγήκα με την κοπέλα μου και 2 φίλους οι οποίοι τυχαίνει να είναι πολύ καλά παιδιά και μπορώ να πω πως πέρασα πολύ ωραία. Και εκεί χάλασα 8 ευρό γιατί πλήρωσα και της κοπέλας μου το λογαριασμό. Κρασάκι ήπιαμε και φάγαμε κάτι σε ένα μαγαζάκι στου ζωγράφου. 8 ευρό σήμερα αφού δανείστηκα από τους γονείς μου.

Κυριακή 8 Απριλίου 2012

Ph. Σκέψη 1η.

Τι είναι άραγε αυτό που ορίζει της ζωή μας;
Αυτό που αποκαλούμε τύχη. Αλλά εγώ πιστεύω πως είναι καλύτερα να το αποκαλούμε συμπτώσεις.
Όλοι μας είμαστε μια σύμπτωση.
Τι εννοώ; Ο καθένας μας κάνει συνεχώς επιλογές οι οποίες διαμορφώνουν το μέλλον. Όμως το ατομικό μας μέλλον δεν διαμορφώνεται μόνο από εμάς αλλά και από τις επιλογές των άλλων. Για παράδειγμα εάν εγώ επιλέξω να φύγω 5 λεπτά αργότερα από το σπίτι μου και το ίδιο κάνει μια κοπέλα και τύχει να μπούμε στο ίδιο τραμ θα την γνωρίσω και ίσως να γινόταν η καλύτερη μου φίλη. Αλλά εάν ένας από τους 2 είχε επιλέξει να είναι συνεπείς στο ραντεβού του δεν θα γνωριζόμασταν.
Με μια πρόταση αυτό που θέλω να πω είναι ότι : Η ζωή μας είναι βασίζεται στις συμπτώσεις τις οποίες εμείς και οι γύρω μας δημιουργούμε.
 Δηλαδή ΌΛΑ είναι θέμα επιλογών που κάνουμε όλοι μας και λειτουργούν ως μια αλυσίδα γεγονότων.
Νομίζω τώρα όλοι καταλαβαίνετε γιατί είμαστε μια σύμπτωση όλοι μας. Είμαστε σύμπτωση γιατί συμπτωματικά γνωρίστηκαν οι γονείς μας.
Σύμπτωση= Επιλογές(αλυσιδωτή αντίδραση)
Άρα πάντα έχεις ευκαιρίες στην ζωή σου και όσα περισσότερα και διαφορετικά πράγματα κάνεις τόσο πιο πιθανό είναι η ζωή σου να είναι πολύ γαμάτη! Για αυτό ζήσε και μην κάθεσαι όλη μέρα μπροστά από έναν υπολογιστή, κάνε ταξίδια, νέες γνωριμίες, πήγαινε σε διαφορετικά μέρη από αυτά που πας συνήθως.
Ελπίζω να έγινα έστω και λίγο κατανοητός.

7-4-2012


Ξυπνάω κατα τη 1 η κοπέλα μου φεύγει μετά απο λίγο  εγώ έφαγα και έπεσα για ύπνο (περίεργο...) και κατα της 6:30 ξύπνησα γιατί έπρεπε να πάω για μπάλα(παίζουμε σε πρωτάθλημα 5x5). Κερδίσαμε έπαιξα μέτρια(τέρμα παίζω) και γύρισα εκανα μπάνιο και πήγα γλυφάδα στης 10. Και τώρα θα μάθετε πως έφαγα όλο το χαρτζιλίκι της εβδομάδας. Αρχικα στο cafe  πήρα ενα γαμάτο πράγμα με μπισκότα oreo και βανίλια που έκανε 6 ευρο. Έπειτα αποφασίσαμε να πάμε Ακρωτήρι. Το θέμα ήταν όμως ότι έπρεπε να πάρω την αδερφή μου απο το sugar πρώτα, οπου μια φίλη της είχε γενέθλια έτσι πήγα μεχρι εκεί μαζι με τα παιδία που θα ερχόντουσαν στο club. Έτσι έπρεπε να βάλω 10 ευρό βενζίνη και να δώσω και 15 ευρό στους ΚΛΕΦΤΕΣ στο Ακρωτήρι! Και όχι μονο πρέπει να πλήρώνεις αυτή τη γαμημένη είσοδο αλλα και τα ποτα ειναι σκατά. By the way πάρκαρα στο σπίτι και πήγαμε με τραμ τελικά γιατί σκέφτηκα ότι δεν θα βρίσκαμε να παρκάρουμε κτλ. Αφού έφτασα έκλαιγα τα 15 ευρό που έδωσα για να πάω κάπου που υπάρχει κόσμος οπου βλέπεις πως δεν περνά καλά κατά το μεγαλύτερο ποσοστό του. Έρχονται μόνο και μόνο για να βρουν καμιά γκόμενα και να το παίξουν γκόμενοι. Η πλάκα είναι ότι όλοι πάνε εκεί και φορουν τα ίδια ρούχα!(δεν βγάζω τον εαυτό μου απο αυτους...σχετικά με τα ρούχα πάντα) Είναι σαν όλοι να φορούν την ίδια αποκριάτικη στολή και μπορώ να πω πως όσοι ήθελαν να συμβαίνει κάτι τέτοιο ώστε να βγάζουν χρήματα το έχουν πετύχει σε μεγάλο βαθμό! Τέλος πάντων αυτό που μου έφτιαξε το κέφι ήταν οτι έβαλε κάποια τραγούδια τα οποία μου αρέσουν πραγματικά και "χορεψα" με τους φίλους μου(τα μόνα που χορεύονται ειναι τα rock και hip-hop κατά τη γνώμη μου). Μετά γύρισα σπίτι και έφαγα πολλά μακαρόνια με κρέας και τυρί(έχω φάει κόλλημα με το πεκορίνο αμφιλοχίας ΤΡΟΜΕΡΌ τυρί trust me!!!! Και μετά ξεράθηκα....Αφού έκλαψα τα 31 ευρό και έμεινα με 4 ευρό για 7 μέρες.....
Photo απο τον David Olkarny (https://www.facebook.com/Davidolkarny)

6-4-2012

Εχμμμ, λοιπόν 2 μέρες τώρα δούλευα τον κόσμο και για αυτό δεν έγραψα. Σε αυτόν τον ρυθμό θα κινείται το Blog. Λοιπόν ας αρχίσουμε με το τι έγινε στης 6 του μήνα μέρα παρασκευή. Ξύπνησα στης 2 πράγμα περίεργο για εμένα κυρίως για να φτιάξω κάρτα στη φίλη μου η οποία είχε γενέθλια. Πήγαμε για καφέ στο Balux(με λεοφορείο) ήμασταν αρκετά μεγάλη παρέα και εγώ δεν πήρα κάτι γιατί δεν ήθελα να ξοδέψω χρήματα αφού το σάββατο είδη γνώριζα ότι θα ξοδέψω αρκετά. Στης 6 έπεσε τηλ. απο τον καθηγητή των αγγλικών μου ο οποίος με βοήθησε με κάποια χαρτιά τα οποία έπρεπε να στείλω στην Αγγλία και έτσι την έκανα άμεσα και πήγα φάληρο. Άφού τελείωσα με τα του πανεπιστημίου αποφάσισα να γυρίσω απο το τροκαντερο(εκει μένει ο teacher) με τα πόδια για να ακούσω μουσική και να σκεφτώ λίγο. Στο δρόμο συνάντησα την φίλη μου την Αμαλία τα είπαμε λίγο και μετά στο σπίτι έφαγα έκανα μπάνιο και πήγαμε με το αμάξι της φίλης μου(γενεθλια γιου νοου) στο Vale Vale στην Αργυρούπολη ωραία μπυραρία αλλά λίγο ακριβή όμως το τρομερό ήταν η καφρίλα που παίχτηκε από φίλους. Οι δίπλα άφησαν τη μισή ποικιλία αξίας 58 ευρό!!! Η οποία βέβαια είναι για 8-10 άτομα και ήταν 4. Έτσι ο Ματζα(nickname) είπε στον σερβιτόρο να του δώσει τα αποφάγια και κάποιοι ξέσκισαν στην κυριολεξια. Αυτό ηταν ΚΑΦΡΙΛΑ τέλος! Μετά εγω γύρισα σπίτι και κοιμήθηκα με την κοπέλα μου(γκουχ γκουχ) και γαμώ τους ύπνους έκανα..... ;) Χρήματα που ξόδεψα 0 ευρό ΓΙΕΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣ.

Ατάκα: ότι λέμε πριν το αλλά είναι ψέμα και πραγματικά ισχύει τις περισσότερες φορές, σκεφτείτε το...
Damaged Film

Πέμπτη 5 Απριλίου 2012

P.S.

Έχει περάσει μια ώρα από την στιγμή που έκανα την τελευταία ανάρτηση και ακόμα προσπαθώ να καταλάβω για ποιόν αρρωστημένο λόγο όλα αυτά τα ανεβάζω και δεν τα γράφω κάπου όπως κάνω πάντα...Ίσως κάτι δεν με γεμίζει και έχω την ανάγκη να τα ανεβάζω, μάλλον και εγώ έχω ψυχολόγικά όχι ότι δεν είχα αλλά μάλλον έχω και άλλα. Τι να πω....[5 λεπτά μετά]ακόμα προσπαθώ να καταλάβω για ποιο λόγο το κάνω αυτό. Σίγουρα ξέρω βαθιά μέσα μου το γιατί,μάλλον θα φταίει η σιωπή, απλά ίσως δεν με αφήνω να το βρω, τι να πω, πάλι έκανα ρίμα, με ένα ποίημα, και δεν ξέρω γιατί, αλλά έχει πλάκα η ζωή...Για αυτό γλέντα(με όλους τους πιθανούς τρόπους) γιατί μετά.....Μόνο τα σκουλήκια θα γλεντούν!
Μάλλον έχω θέμα.......Μήπως ζω μέσα σε ένα ψέμα;

5-4-2012

Λοιπόν σήμερα ξύπνησα 6 το απόγευμα. Και αυτό συμβαίνει αρκετές μέρες γιατί κοιμάμαι 6 το πρωί, αυτό είναι κάτι που έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου ότι θα αλλάξει σε μια βδομάδα ώστε να μπορέσω να κάνω διατροφή και γυμναστική και να μην χάνω όλη την ημέρα μου. Αφού έφαγα μας πήγε βόλτα μια φίλη μας η οποία πρώτη φορά έπαιρνε μόνη της το αμάξι(δηλαδή χωρίς να έχει κάποιο γονιό μέσα) είχε την πλάκα του(τα ίδια έκανα και εγώ). Έπειτα ως Παναθηναϊκός πήγα γήπεδο είχε το παιχνίδι που θα έκρινε αν η ομάδα μας θα περάσει στους 4 καλύτερους της Ευρώπης στο Basket. Πήγα φώναξα γενικά έκανα κάτι που δεν μπορείς να το κάνεις στην καθημερινότητα όσοι έχουν πάει γήπεδο ξέρουν. Μην φανταστείτε πως είμαι κάποιος καμένος με αυτοκόλλητα στο δωμάτιο και τέτοια. Απλώς το γήπεδο για μένα είναι μια διέξοδος από τα προβλήματα και την σκέψη. Και με το να είσαι μια ομάδα έχεις ένα παραπάνω χαρτί στο να βρεις κάτι κοινό με κάποιον άσχετο και να πεις μια μαλακία ώστε να σπάσει ο πάγος μεταξύ σας. Επίσης παρατήρησα όλον αυτό το κόσμο και το πώς φανατίζεται, είναι πολύ αστείο το ότι τόσος κόσμος πορώνεται με κάτι με το οποίο δεν έχει καμία σχέση! [Γενικά μου αρέσει να παρατηρώ τους ανθρώπους και το πώς συμπεριφέρονται.] Μετά γύρισα σπίτι έφαγα και έφτιαξα το Blog ακούγοντας μουσική. Σήμερα είχα πολύ όρεξη για Jazz να ένα ωραίο κομμάτι για όποιον ενδιαφέρεται( http://www.youtube.com/watch?v=XpZHUVjQydI&feature=related ).

 Ήταν μια ημέρα που ως άνθρωπος δεν προσέφερα τίποτα ούτε στον εαυτό μου αλλά ούτε σε κάποιον άλλο και νιώθω άσχημα για αυτό. Πολλές φορές αναρωτιέμαι αν πρέπει να νιώθω τύψεις για κάτι τέτοιες μέρες ειδικά αφού τα 10 ευρό που ξόδεψα(βενζίνη και λεφτά για να μπω στο γήπεδο) δεν ήταν δικά μου αλλά των γονιών μου. Και αυτό συμβαίνει επειδή έχω να πληρωθώ 2 μήνες και θα περιμένω άλλους 2. Ίσως ο πραγματικός λόγος που νιώθω άσχημα είναι γιατί κοιμήθηκα όλες αυτές τις ώρες ενώ δεν θα έπρεπε. Όμως γιατί να "πρέπει" ; Νόημα της ζωής δεν είναι να κάνεις ότι πραγματικά σε ευχαριστεί και ταυτόχρονα να συλλέγεις εμπειρίες; Αυτό είναι ένα ζήτημα που ξόδεψα αρκετές ώρες και αρκετή σκέψη.
Γενικά μου αρέσει η φιλοσοφία η οποία τυχαίνει να είναι το αγαπημένο μου χόμπι(ήθελα να το σπουδάσω αλλά γιατί; για να γίνω καθηγητής; ποιο το νόημα;). . Αυτό που προανέφερα σχετικά με το νόημα της ζωής είναι η άποψη που έχω σχετικά με το θέμα και  εφόσον δεν έχω διαβάσει ή ακούσει κάτι άλλο το οποίο να υιοθετήσω, σε αυτό έχω καταλήξει. Αν κάποιος πιστεύει πως είναι άλλο το νόημα στη ζωή ή εάν συμφωνεί και θέλει να προσθέσει κάτι ας' το γράψει και ας έχουμε ένα διάλογο.
Αυτά ελπίζω η συνέχεια του Blog να είναι πιο συναρπαστική!
Και σε κάθε ανάρτηση θα ανεβάζω και μια φωτογραφία την οποία ή θα έχω τραβήξει εγώ ή θα την έχω βρει κάπου και απλώς μου άρεσε.
Τσιαρς όπως λένε και οι Άγγλοι.
Τραβήχτηκε στην Κηφισιά τον Φεβρουάριο.


Η πρώτη ανάρτηση.

Χμμμ γεια! είμαι ο Shere Khan(ψευδώνυμο) και χαίρομαι που σε γνωρίζω. Λοιπόν αρχικά άνοιξα το Blog με αφορμή άλλα Blog που είδα. Μου άρεσε η ιδέα να γράφω και πιστεύω πως θα ήθελα να διαβάζω ένα Blog σαν αυτό που θα κάνω(μπορεί και να είναι μεγάλη αποτυχία). Εδώ θα αναφέρω διάφορα πράγματα που μου κεντρίζουν το ενδιαφέρον αλλά ταυτόχρονα θα έχω και ένα δημόσιο ημερολόγιο. Επίσης θα γράφω ακριβώς τι συμβαίνει στην καθημερινότητα μου χωρίς να κρύβω το οτιδήποτε!
Νομίζω ήρθε η ώρα να με γνωρίσεις(αν βαριέσαι κατέβα μια παράγραφο, εγώ βαριέμαι συνήθως). Οι ασχολίες μου δεν διαφέρουν από αυτές του μέσου κοινού ανθρώπου. Μεγάλωσα στην Αθήνα  είμαι 18 προς τα 19 δεν το πήγαινα πολύ το σχολείο...μαθητής του 15 ήμουν αν και πιστεύω ότι δεν άξιζα να παίρνω τόσο καλούς βαθμούς, να είναι καλά αυτό το "γαμάτο" σύστημα που και να μην διαβάζεις κάτι μπορείς να κάνεις. Δεν έδωσα πανελλήνιες και τώρα περιμένω απάντηση από 2 πανεπιστήμια στην Αγγλία για να σπουδάσω σκηνοθεσία, αν δεν με δεχτούν θα μείνω στην Ελλάδα να σπουδάσω. Μου αρέσουν πολλά(θα τα ανακαλύψετε στην πορεία), δεν νομίζω πως υπάρχει λόγος να πω και άλλα και να σας ζαλίζω. Α! Μάλλον δεν γράφω πολύ καλά δεν ήμουν και πολύ καλός στην έκθεση και την ορθογραφία και ίσως να υπάρξουν διαστήματα που δεν θα γράφω γιατί απλά θα βαριέμαι ή θα δουλεύω για να βγάλω λεφτά ή θα δουλεύω τον κόσμο.